Անցնել բովանդակությանը

Վարուժանի բանաստեղծություններ կարոտի մասին

Արևմտահայ բանաստեղծ Վարուժանը հզոր ու շքեղ պատկերներով երգել է իր ցեղի ցավն ու փառքը, հեթանոսական գեղեցկությունն ու ուժը, հայ գյուղի աշխատանքն ու հացը։ Նրա խոսքը միաժամանակ վեհ է ու երկրային՝ արյան, արտի ու արևի պոեզիա։ «կարոտ» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 6 բանաստեղծություն։

Կարոտի, պանդխտության ու հայրենի հողի կարոտի մասին պոեզիա։

Գործերը թվագրվում են 1902 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ սեր, մերժում, հայոց լեռներ, Արևմտյան Հայաստան, հուշ և հայրենիք։

Ցուցադրվում է 1–6 6-ից

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Կարոտի նամակ

Կը գըրե մայրս. «Ո՛վ իմ որդյակըս պանդուխտ,
Դեռ մինչև ե՞րբ պիտ’ անծանոթ լուսնի տակ
Օրերդ անցնին, դեռ մինչև ե՞րբ հեգ գըլուխդ
Ես չըսեղմեմ լանջքիս տաք։
կարոտսեր +1
Դանիել Վարուժան Կարոտի նամակ Դանիել Վարուժան կարոտսեր +1