Անցնել բովանդակությանը

Վարուժանի բանաստեղծություններ մանկության մասին

Արևմտահայ բանաստեղծ Վարուժանը հզոր ու շքեղ պատկերներով երգել է իր ցեղի ցավն ու փառքը, հեթանոսական գեղեցկությունն ու ուժը, հայ գյուղի աշխատանքն ու հացը։ Նրա խոսքը միաժամանակ վեհ է ու երկրային՝ արյան, արտի ու արևի պոեզիա։ «մանկություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 1 բանաստեղծություն։

Հարակից թեմաներից են՝ բնություն, Աստված և մահ։

Ցուցադրվում է 1–1 1-ից

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Դաշտերու տղան

Ուշ ատեն դուն որ կը թողուս ա՛լ մարմանդ
Սիրտըդ սըրտին, ձեռքդ ձեռքին մեջ մորկանդ,
Պահ մը կանգ առ, ո՛վ մանուկ
Վեր վերցուցած ծաղկալի փեշդ որ ինձի
մանկությունբնություն +2
Դանիել Վարուժան Դաշտերու տղան Դանիել Վարուժան մանկությունբնություն +2