Անցնել բովանդակությանը

Վարուժանի բանաստեղծություններ ծովի մասին

Արևմտահայ բանաստեղծ Վարուժանը հզոր ու շքեղ պատկերներով երգել է իր ցեղի ցավն ու փառքը, հեթանոսական գեղեցկությունն ու ուժը, հայ գյուղի աշխատանքն ու հացը։ Նրա խոսքը միաժամանակ վեհ է ու երկրային՝ արյան, արտի ու արևի պոեզիա։ «ծով» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 1 բանաստեղծություն։

Ծովի, ջրի ու անհունության մասին պոեզիա։

Հարակից թեմաներից են՝ երիտասարդություն, մահ և նավաստի։

Ցուցադրվում է 1–1 1-ից

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Միջոն

Պատանի էր, հովերուն, ալիքներուն մեջ մեծցած,
Իր հայրենիքն օվկիանն էր, և նավը իր օրորոց։
Քամին հավետ կը լիզեր կուրծքն արևեն թըխացած.
Նըստած էր ա՛ղը ծովուն ճակատին վրա քրտնազօծ։
ծովերիտասարդություն +2
Դանիել Վարուժան Միջոն Դանիել Վարուժան ծովերիտասարդություն +2