Ֆրիկի բանաստեղծություններ հոգևորի մասին

Ֆրիկի բանաստեղծությունը միջնադարյան հայ պոեզիայի ամենաերկրային ձայնն է՝ գրված ժողովրդին հասկանալի միջին հայերենով, ժողովրդական առածների ու համեմատությունների վրա հենված։ «հոգևոր» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 3 բանաստեղծություն։

Հարակից թեմաներից են՝ Աստված, բախտ, ապաշխարություն, անարդարություն, աղքատություն և տառապանք։

▼
▼

Ցուցադրվում է 1–3 3-ից

Ֆրիկ Ֆրիկ

Ողբանք փոշիմանութեան

Հանց մեծամեծ խորհուրդ արի,
Որ յաւիտեան ոչ կատարի,
Մըտնուլ գետին հեշտ երկըրի,
Յինչ որ աղէկ մարդըն խըրի։
հոգևորապաշխարություն +3
Ֆրիկ Ողբանք փոշիմանութեան Ֆրիկ հոգևորապաշխարություն +3 →
Ֆրիկ Ֆրիկ

«Փափաքել եմ ի ջուրն, յուսով կու գնամ…»

Փափաքել եմ ի ջուրն, յուսով կու գնամ,
Թէ հասնիմ յայն աղբիւրն, որ կենդանանամ։
Ես խմեմ յայն ջրէն, ու հետ գոհանամ,
Թէ թողուն մէկ պահիկ, որ յինքն լողամ։
հոգևորաղոթք +1
Ֆրիկ «Փափաքել եմ ի ջուրն, յուսով կու գնամ…» Ֆրիկ հոգևորաղոթք +1 →
Ֆրիկ Ֆրիկ

Գանգատ

Աստուած արդար և յիրաւի,
Եւ ողորմած յամենայնի.
Հանդէս ունիմ բան մի վիճի,
Թէ դու լսես քո ծառայի։
Աստվածանարդարություն +4
Ֆրիկ Գանգատ Ֆրիկ Աստվածանարդարություն +4 →