Թումանյանի սոնետներ

Ամենայն հայոց բանաստեղծ Թումանյանը գրել է լոռվա բնության շնչով ու ժողովրդի կենդանի լեզվով՝ պարզ, անմիջական և միաժամանակ խորապես համամարդկային։Կայքում զետեղված է հեղինակի 1 սոնետ։

Գործերը թվագրվում են 1892 թվականով։

Նրա ստեղծագործության առանցքային թեմաներն են՝ գիշեր, տխուր, կյանք և հոգևոր։

▼
▼

Ցուցադրվում է 1–1 1-ից

Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան Սոնետ · 1892

Քրիստոսն անապատում

Անապատի մեջ խավար ու տխուր,
Ցրված քարերից մի քարի վըրա,
Գլխակոր նըստած, մտախոհ ու լուռ՝
Աշխարհի մասին մըտածում էր նա։
գիշերտխուր +2
Հովհաննես Թումանյան Քրիստոսն անապատում Հովհաննես Թումանյան · 1892 գիշերտխուր +2 →