Անցնել բովանդակությանը

Մեծարենցի բանաստեղծություններ արևի մասին

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. «արև» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 11 բանաստեղծություն։

Արևի, լույսի ու ջերմության մասին պոեզիա:

Գործերը թվագրվում են 1901 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ լույս, բնություն, հույս, հիվանդություն, մահ և գյուղ։

Ցուցադրվում է 1–11 11-ից

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1901

Արեւագալը

Հորիզոնեն վար լույսի պար մը կ՚իջնե,
Ընդելուզված՝ ճաճանչներով ոսկեհյուս.
Շուտ կ՚անհետի մութն ու խավար կու տա խույս,
Աշխարհ արփվույն հուր գալուստը կ՚ողջունե։
արևլույս +2
Միսաք Մեծարենց Արեւագալը Միսաք Մեծարենց · 1901 արևլույս +2