Անցնել բովանդակությանը

Մեծարենցի բանաստեղծություններ հիշողության մասին

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. «հիշողություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 9 բանաստեղծություն։

Գործերն ընդգրկում են 1902–1903 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ մահ, սեր, գիշեր, պոեզիա, խոհ և ծով։

Ցուցադրվում է 1–9 9-ից

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1902

Հիշատակ

Գիշերն է լուռ, մութը պատած է չորս դին.
Մըտածում մը կը սավառնի վեր, ետին,
Ստվերամած ու մթասքող ամպերուն.
Եվ կիսատված խորհուրդներս թեւ կ՚առնուն.
հիշողությունխոհ +1
Միսաք Մեծարենց Հիշատակ Միսաք Մեծարենց · 1902 հիշողությունխոհ +1