Պատկանյանի տխուր բանաստեղծություններ
Պատկանյանի բանաստեղծությունը կոչ է և գանգատ միաժամանակ՝ ուղղված ոչ թե երկնքին, այլ հենց հային։ Նրա լավագույն էջերում հայրենիքը խոսում է որպես կենդանի դեմք՝ Արաքսը արցունք է թափում, մշեցին հեկեկում է, տաճկահայի հառաչանքը… «տխուր» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 18 բանաստեղծություն։
Թախիծով, մելամաղձությամբ ու կարոտով լի բանաստեղծություններ։
Գործերն ընդգրկում են 1852–1889 թվականների ստեղծագործություններ։
Հարակից թեմաներից են՝ Արևմտյան Հայաստան, հայրենիք, պանդխտություն, հայրենասիրական, մահ և կին։
Բանաստեղծություններ չեն գտնվել