Անցնել բովանդակությանը

Ռուբեն Սևակի բանաստեղծություններ մենության մասին

Արևմտահայ քնարերգու Ռուբեն Սևակի պոեզիայում սիրո նուրբ ապրումները միահյուսվում են ազգային ողբերգության ցավին և մարդկային տառապանքի հանդեպ բժշկի կարեկցանքին։ «մենություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 1 բանաստեղծություն։

Դրանց թվում՝ 1 սոնետ։

Հարակից թեմաներից են՝ գիշեր և վիշտ։

Ցուցադրվում է 1–1 1-ից

Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ Սոնետ

Գիշերին մեջ

Կլայննա երկինքը անծա՜յր ու ջի՜նջ,
Գյուղին վրա քիչ քիչ մութը կըկոխե,
Ամեն բան իրեն գույնը կըփոխե,
Հանդա՜րտ ամեն կողմ, մո՜ւթ է ամեն ինչ։
գիշերվիշտ +1
Ռուբեն Սևակ Գիշերին մեջ Ռուբեն Սևակ գիշերվիշտ +1