Ռուբեն Սևակի բանաստեղծություններ բնության մասին

Արևմտահայ քնարերգու Ռուբեն Սևակի պոեզիայում սիրո նուրբ ապրումները միահյուսվում են ազգային ողբերգության ցավին և մարդկային տառապանքի հանդեպ բժշկի կարեկցանքին։ «բնություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 7 բանաստեղծություն։

Բանաստեղծություններ, որոնք նվիրված են բնության գեղեցկությանը, բույսերին, կենդանիներին և բնական երևույթներին:

Դրանց թվում՝ 1 ութնյակ։

Հարակից թեմաներից են՝ սեր, գիշեր, կյանք, ծաղիկ, կարոտ և տխուր։

▼
▼

Ցուցադրվում է 1–7 7-ից

Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ

Երնե՜կ, ջո՜ւր

Ո՞վ պիտի երգե քու անփառունակ
Կյանքիդ միամիտ տաղը, մատա՜ղ ջուր,
Որ լո՜ւյծ դայլայլի մը պես շարունակ
Կը փրփրիս, կ՚երթաս դաշտերուն մեջ ուր՝
բնությունկյանք +1
Ռուբեն Սևակ Երնե՜կ, ջո՜ւր Ռուբեն Սևակ բնությունկյանք +1 →
Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ Ութնյակ

«Եկուր սիրենք, եկուր սիրվինք…»

Եկուր սիրենք, եկուր սիրվինք,
Եկուր պատմեմ քեզ մեկուսի,
Գաղտնի, ահեղ սեր մը սըրինգ,
Որ տակավին մեկուն չըսի…
սերբնություն +1
Ռուբեն Սևակ «Եկուր սիրենք, եկուր սիրվինք…» Ռուբեն Սևակ սերբնություն +1 →
Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ

Էտըլվեյս

Պատիս վրա անխոսուկ, մունջ,
Գամ մը մեջքիդ՝ կմտածես,
Կտժգունիս, կուլաս կարծես,
Էտըլվեյսի ո՜վ վտիտ փունջ։
ծաղիկբնություն +1
Ռուբեն Սևակ Էտըլվեյս Ռուբեն Սևակ ծաղիկբնություն +1 →
Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ

Սիրո աղբյուր

Ահա՛ կուգամ երջանկության ակերեն,
Արյունըս դեռ երազորեն կը հեւա
Ու արցունքներ արտեւանունքըս կ՚այրեն։
Աղբյո՜ւր, աղբյո՜ւր, ի՜նչ հըրճվանքով տենդագին
սերբնություն
Ռուբեն Սևակ Սիրո աղբյուր Ռուբեն Սևակ սերբնություն →
Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ

Հոգիս

Հիվանդ տերև մը տեսա կանաչին մեջ դաշտերուն։
Ի՜նչ աղվոր էր գարունը, փափուկ հովեն օրորուն,
Սիրուն խոտերը դաշտին, ծաղիկներն ալ բյուր գույնով,
Կը խնդայի՜ն լռելյայն գաղջ արևին տաք գինով։
տխուրբնություն +1
Ռուբեն Սևակ Հոգիս Ռուբեն Սևակ տխուրբնություն +1 →
Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ

Կարապները

Գիշեր է լուռ, հանդարտ գիշեր ամառվան.
Մութը պատեր է երկինքը համորեն.
Հեռուներեն քանի մը լույսեր միայն
Իրենց ձյունը վար կկաթեն հուլորեն։
սերբնություն +1
Ռուբեն Սևակ Կարապները Ռուբեն Սևակ սերբնություն +1 →
Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ

Գիշերն իջավ

Գիշերն իջավ անամպ, անհուն,
Բյուր բյուրեղե ի՜նչ նուրբ անուն
Տալ անուրջի այս սուրբ պահուն.
— Ա՜խ, ապրելո՜ւ երջանկություն…
գիշերբնություն +1
Ռուբեն Սևակ Գիշերն իջավ Ռուբեն Սևակ գիշերբնություն +1 →