Ռուբեն Սևակի տխուր բանաստեղծություններ

Արևմտահայ քնարերգու Ռուբեն Սևակի պոեզիայում սիրո նուրբ ապրումները միահյուսվում են ազգային ողբերգության ցավին և մարդկային տառապանքի հանդեպ բժշկի կարեկցանքին։ «տխուր» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 3 բանաստեղծություն։

Թախիծով, մելամաղձությամբ ու կարոտով լի բանաստեղծություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ կյանք, սեր, կարոտ, բնություն և օտարություն։

▼
▼

Ցուցադրվում է 1–3 3-ից

Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ

Հոգիս

Հիվանդ տերև մը տեսա կանաչին մեջ դաշտերուն։
Ի՜նչ աղվոր էր գարունը, փափուկ հովեն օրորուն,
Սիրուն խոտերը դաշտին, ծաղիկներն ալ բյուր գույնով,
Կը խնդայի՜ն լռելյայն գաղջ արևին տաք գինով։
տխուրբնություն +1
Ռուբեն Սևակ Հոգիս Ռուբեն Սևակ տխուրբնություն +1 →
Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ

Հին եղանակ

Այս գիշեր երգ մը հոգեցունց
Հովին մէջէն՝ հեռուէ հեռու՝
Ձիւնոտ, տրտում ճամբաներու
Խոր անրջանքը արթնցուց։
սերկարոտ +1
Ռուբեն Սևակ Հին եղանակ Ռուբեն Սևակ սերկարոտ +1 →
Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ

Թափառումը

Ու ահա ամբողջ գիշեր կ՚շրջիմ,
Հիմա՜ր, խեղճ հիմա՜ր։
Խելքս առիր շատո՜նց, կյանքս առ, Փրկիչ իմ,
Աստվա՜ծ, մեր հիմա՜ր։
օտարությունկյանք +1
Ռուբեն Սևակ Թափառումը Ռուբեն Սևակ օտարությունկյանք +1 →