Եղիշե Չարենց - Մե ձեռիս արաղ է, մեկելը գինի

«Տաղարան» ժողովածու · 1921

Մե ձեռիս արաղ է, մեկելը գինի։ Երկուսն էլ քո անուշ կենացը, գոզալ։ Կարոտ եմ սուլթանի, սիրեկան խանի — Անուշ է քո էշխի բերածը, գոզալ։ Սրտիս համար անուշ երազ ես հիմի, Քնիս մեջը տված մուրազ ես հիմի, Հեռու ես — Վարդստան, Շիրազ ես հիմի` Չի՜ լավանա էշխիդ էրածը, գոզալ։ Մե ձեռիս արաղ է, մեկելը գինի։ Երկուսն էլ քո անուշ կենացը, գոզալ։ Էշխդ թող թուր ըլի, իմ սիրտն հանի — Անո՛ւշ կենա սրտիդ սիրածը, գոզալ։
Թեմաներ
Գինիի մասին Չարենցը գինիի մասին Կենացի մասին Չարենցը կենացի մասին Սիրո մասին Չարենցը սիրո մասին Կարոտի մասին Չարենցը կարոտի մասին

Ստեղծագործության մասին

Եղիշե Չարենցի «Մե ձեռիս արաղ է, մեկելը գինի» բանաստեղծությունը (1921, «Տաղարան» ժողովածուից) գինիի և կենացի մասին։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 12 տող՝ բաժանված 3 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1921 թ.
Ժողովածու Տաղարան
Տողերի թիվ 12

Ձեզ կարող է դուր գալ

Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Գարուն Երևան

Գարո՛ւն Երևան, սիրո՛ւն Երևան,
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Երևանհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

«Եվ երբ գնում եմ ես օտարություն…»

…Եվ երբ գնում եմ ես օտարություն,
Քնքշորեն գրկած տանում եմ ինձ հետ,
Ձե՛զ, իմ հայրենի ա՜րտ ու արահե՜տ,
Եվ քե՜զ, կիրճերում հառաչող իմ գե՜տ։
պանդխտությունհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Սիրո մեղեդի

Հայուհի գեղեցիկ,
Այս բարդու շվաքում,
Իմ հոգին գերեցին
Աչքերդ երկնագույն։
սերկարոտ +1
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1927

«Աչերդ՝ սև-հուր…»

Աչերդ՝ սև-հուր,
Հոգիս են կիզում,
Մազերդ՝ սև-սուր,
Սիրտս են թրատում։
սերկիրք +1