Օր. Մ.-ին
1899
Նայում եմ քեզ… միտս է գալիս,
Որ տեսել եմ ուրիշ մի տեղ՝
Կապուտաչյա, թարմ ժպտալիս
Ու զարդարված այդպես շքեղ։
Հա՜… դու չէիր. այն քեզ նման
Մի ծաղիկ էր, որ ես տեսա…
Ես այն տեսա վա՜ղ— մի գարնան…
Է՛հ, դո՛ւ ծաղկիր… թոռմել է նա…
Ստեղծագործության մասին
Հովհաննես Թումանյանի «Օր. Մ.-ին» բանաստեղծությունը (1899) գարնան և ծաղիկների մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող՝ բաժանված 2 քառատող տների։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1899 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 8
Ձեզ կարող է դուր գալ
Աշոտ Գրաշի Բարի արագիլ
Ես ոչ անտուն եմ, ոչ էլ տարագիր,
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
հայրենիքգարուն +2
Աշոտ Գրաշի Գարուն Երևան
Գարո՛ւն Երևան, սիրո՛ւն Երևան,
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Երևանհայրենիք +2
Ավետիք Իսահակյան 1919 «Ահա նորեն գարուն եկավ…»
Ահա նորեն գարուն եկավ.
Օ՜, կտրեցե՛ք, օ՜, կտրեցե՛ք
Լեզուները թռչունների,
Որ չհանդգնեն երգել անհոգ
Օ՜, կտրեցե՛ք, օ՜, կտրեցե՛ք
Լեզուները թռչունների,
Որ չհանդգնեն երգել անհոգ
գարունվիշտ +2
Ավետիք Իսահակյան · 1897 «Ա՜խ, ալ-վարդի, սիրո վարդի…»
Ա՜խ, ալ-վարդի, սիրո վարդի
Չո՛ր փշերը մնացին…
Էն փշերը մատաղ սիրտըս
Քրքրեցին ու կերա՜ն.
Չո՛ր փշերը մնացին…
Էն փշերը մատաղ սիրտըս
Քրքրեցին ու կերա՜ն.
սերկյանք +3