Ո՞ւր հեռանաս, կոխած տեղերդ արյունոտ
1918
Ո՞ւր հեռանաս, կոխած տեղերդ արյունոտ.
Ո՞ւմ մոտ գնաս, ծանոթդ, ընկերդ արյունոտ.
Ո՞նց մոռանաս էս աշխարհքը արյունոտ,
Երգ ես լսում, լսած երգերդ արյունոտ։
1918, Հուլիսի 12
Ստեղծագործության մասին
Հովհաննես Թումանյանի «Ո՞ւր հեռանաս, կոխած տեղերդ արյունոտ» քառյակ բանաստեղծությունը (1918) պոեզիաի մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 4 տող։
Ժանր Քառյակ
Գրության թվական 1918 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 4
Ձեզ կարող է դուր գալ
Ավետիք Իսահակյան 1913 «Հայրենի աղբյո՛ւր…»
Հայրենի աղբյո՛ւր,
Երգերս վըճիտ
Հյուսել կուգայի
Բյուրեղ կարկաչիդ։
Երգերս վըճիտ
Հյուսել կուգայի
Բյուրեղ կարկաչիդ։
հայրենիքպոեզիա +2
Հովհաննես Շիրազ Արծիվը
Արծիվ լեռների, արծիվ սիգապանծ,
Հասարակ մի հավ քեզնից վեր սուրաց…
— Կյանք է, և ահա այդ էլ պատահեց,—
Երգերիս արծիվն ինձ պատասխանեց։
Հասարակ մի հավ քեզնից վեր սուրաց…
— Կյանք է, և ահա այդ էլ պատահեց,—
Երգերիս արծիվն ինձ պատասխանեց։
արծիվպոեզիա
Հովհաննես Շիրազ Շիրազի երգը
Գարուն ու թովք է,
Սիրո մեծ գովք է
Շիրազի երգը։
Ցրտի մեջ հուր է,
Սիրո մեծ գովք է
Շիրազի երգը։
Ցրտի մեջ հուր է,
պոեզիահայրենիք
Հովհաննես Թումանյան 1890 A la՛ Նադսոն. Պոետին
Թաքցրու, պոետ, վշտերդ ամբարված
Մեծ գաղտնարանում ալետանջ հոգուդ,
Ամբոխի առաջ մի երգիր նրանց,
Եվ ինչո՞ւ համար ողբալ անօգուտ.
Մեծ գաղտնարանում ալետանջ հոգուդ,
Ամբոխի առաջ մի երգիր նրանց,
Եվ ինչո՞ւ համար ողբալ անօգուտ.
տխուրժամանակ +2