Անցնել բովանդակությանը

Մեծարենցի բանաստեղծություններ պոեզիաի մասին

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. «պոեզիա» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 6 բանաստեղծություն։

Գործերն ընդգրկում են 1902–1907 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ բնություն, գեղեցկություն, հիշողություն, սեր, Պետրոս Դուրյան և մահ։

Ցուցադրվում է 1–6 6-ից

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց

Բաղձանք

Բարձունքներու լայնշի ճամբան ըլլայի,
Որ ծաղկահյուս կողերե վեր կը մագլի,
Ու գագաթին հասած՝ նոր ու հեշտալի
Հորիզոնին սնդուս գիծին կը նայի։
բնությունպոեզիա +1
Միսաք Մեծարենց Բաղձանք Միսաք Մեծարենց բնությունպոեզիա +1