Վահան Տերյան - Ես անջատված եմ հայրենի հողից

«Մթնշաղի անուրջներ» ժողովածու · 1908

Ես անջատված եմ հայրենի հողից, Հայրենի տունըս՝ իմ սրտին օտար. Ինձ այրում է միշտ մի անհագ թախիծ,— Հավիտյան դյութող անհայտ ճանապարհ… Հուզվում են, հոսում հեղեղները մեծ, Մագլցում վերև և թավալվում ցած, Զմրուխտե ջրեր, ձեզ ո՞վ վրդովեց, Հայրենական տուն, հավետ մոռացված… Միևնույն է ինձ Հյուսիս թե Հարավ,— Մի խենթ տագնապ կա իմ հիվանդ սրտում, Կա իմ հոգու մեջ մի անհագ ծարավ. — Հավիտյան օտար, հայրենակա՛ն տո՜ւն.

1908

Թեմաներ
Տխուր Տերյանի տխուր բանաստեղծությունները Մենության մասին Տերյանը մենության մասին Հայրենիքի մասին Տերյանը հայրենիքի մասին

Ստեղծագործության մասին

Վահան Տերյանի «Ես անջատված եմ հայրենի հողից» բանաստեղծությունը (1908, «Մթնշաղի անուրջներ» ժողովածուից) տխրության և մենության մասին։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 12 տող՝ բաժանված 3 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1908 թ.
Ժողովածու Մթնշաղի անուրջներ
Տողերի թիվ 12

Ձեզ կարող է դուր գալ

Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Բարի արագիլ

Ես ոչ անտուն եմ, ոչ էլ տարագիր,
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
հայրենիքգարուն +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Գարուն Երևան

Գարո՛ւն Երևան, սիրո՛ւն Երևան,
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Երևանհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Իմ դարի օրհներգը

Բարի լույս բոլոր ժողովուրդներին
Եվ բարի գիշեր,
Բարի լույս նրանց բյուր որդիներին
Եվ բարի գիշեր։
խաղաղությունմարդ +1
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Հայաստան աշխարհ

Հայաստան աշխարհ, դու մեր կարոտն ես, նոր կյանքով անմար,
Քո ճամփան հնում արնոտ ու քարոտ էր, դու ծաղկիր հիմա։
Ուր լինենք, հավետ մեր լույս փարոսը տունն է հայրենի,
Մաշտոցի հզոր լեզուն վառ հույսն է ամեն մի հայի։
Հայաստանհայրենիք +2