Անցնել բովանդակությանը

Տերյանի բանաստեղծություններ մենության մասին

Տերյանի քնարերգությունը մթնշաղի, կարոտի ու անհասանելի սիրո պոեզիա է՝ նուրբ, երաժշտական, թախծով ներծծված, ուր ամեն բառ ընտրված է հնչողության ու տրամադրության համար։ «մենություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 32 բանաստեղծություն։

Դրանց թվում՝ 2 սոնետ։ Գործերն ընդգրկում են 1904–1911 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ տխուր, գիշեր, սեր, աշուն, երազ և կարոտ։

Ցուցադրվում է 1–12 32-ից

Վահան Տերյան Վահան Տերյան

Մարդոց ժխորը թողնեմ հեռանամ

Մարդոց ժխորը թողնեմ հեռանամ,
Լիք-լցված սրտով նստեմ միայնակ,
Գրկեմ վարդերըս դալուկ, դժգունակ,—
Մեռնող վարդերըս փայփայեմ ու լամ։
մենությունաշուն +1
Վահան Տերյան Մարդոց ժխորը թողնեմ հեռանամ Վահան Տերյան մենությունաշուն +1