«Դու գնացիր, — ես մնացի…»
1900
Դու գնացիր, — ես մնացի
Բյուր մարդկանց մեջ մեն — մենակ
Սրտիս խորքում դառն լացի,
Խավարն իջավ կըրծքիս տակ։
Թափառում եմ փողոց — փողոց
Այս ծովածուփ քաղաքում.
Զսպված ցավից շրթներս՝ խոց,
Եվ աստղ չկա իմ հոգում…
1900
Ստեղծագործության մասին
Ավետիք Իսահակյանի «Դու գնացիր, — ես մնացի…» բանաստեղծությունը (1900) ծովի մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող՝ բաժանված 2 քառատող տների։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1900 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 8
Ձեզ կարող է դուր գալ
Ավետիք Իսահակյան · 1911 Աբու-Լալա Մահարի
Աբու-Լալա Մահարին,
Հռչակավոր բանաստեղծը Բաղդադի,
Տասնյակ տարիներ ապրեց
Խալիֆաների հոյակապ քաղաքում,
Հռչակավոր բանաստեղծը Բաղդադի,
Տասնյակ տարիներ ապրեց
Խալիֆաների հոյակապ քաղաքում,
միայնությունտխուր +4
Ավետիք Իսահակյան 1927 «Աչերդ՝ սև-հուր…»
Աչերդ՝ սև-հուր,
Հոգիս են կիզում,
Մազերդ՝ սև-սուր,
Սիրտս են թրատում։
Հոգիս են կիզում,
Մազերդ՝ սև-սուր,
Սիրտս են թրատում։
սերկիրք +1
Ավետիք Իսահակյան 1899 «Աղբյուրի մեջ մի մարալ…»
Աղբյուրի մեջ մի մարալ
Շուքն է տեսել եղնիկին —
Ու ման կուգա միալար
Մուրիկ-մուրիկ եղնիկին։
Շուքն է տեսել եղնիկին —
Ու ման կուգա միալար
Մուրիկ-մուրիկ եղնիկին։
սերկարոտ +3
Ավետիք Իսահակյան 1906 «Ագռավների գորշ թևերով…»
Ագռավների գորշ թևերով
Աշունն եկավ միգաբեր
Ծաղիկ-սարե՜ր, երթաք բարով,
Դո՛ւք էլ, զանգակ-աղբյուրներ։
Աշունն եկավ միգաբեր
Ծաղիկ-սարե՜ր, երթաք բարով,
Դո՛ւք էլ, զանգակ-աղբյուրներ։
աշունտխուր +3