Ավետիք Իսահակյան - «Գիշերն երազով, զօրը կարոտով՝…»

1904

Գիշերն երազով, զօրը կարոտով՝ Նազելի տեսքիդ մընացի անհաս. Աշխարհը հարբեց քո անուշ հոտով, Մենակ ես քեզնից մընացի անմաս։ Ա՜խ, գոնե տեղըդ վարդեր ուղարկի՛ր, Համբուրեմ, դընեմ մարած աչքերիս. Գոնե վարդերիդ փշերն ուղարկիր, — Համբուրեմ, գըգվեմ սիրավառ սրտիս…

1904, Ալեքսանդրապոլ

Թեմաներ
Սիրո մասին Իսահակյանը սիրո մասին Կարոտի մասին Իսահակյանը կարոտի մասին Երազի մասին Իսահակյանը երազի մասին Գիշերվա մասին Իսահակյանը գիշերվա մասին Կարճ բանաստեղծություններ

Ստեղծագործության մասին

Ավետիք Իսահակյանի «Գիշերն երազով, զօրը կարոտով՝…» բանաստեղծությունը (1904) սիրո և կարոտի մասին։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող՝ բաժանված 2 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1904 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 8

Ձեզ կարող է դուր գալ

Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Գարուն Երևան

Գարո՛ւն Երևան, սիրո՛ւն Երևան,
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Երևանհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

«Եվ երբ գնում եմ ես օտարություն…»

…Եվ երբ գնում եմ ես օտարություն,
Քնքշորեն գրկած տանում եմ ինձ հետ,
Ձե՛զ, իմ հայրենի ա՜րտ ու արահե՜տ,
Եվ քե՜զ, կիրճերում հառաչող իմ գե՜տ։
պանդխտությունհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Սիրո մեղեդի

Հայուհի գեղեցիկ,
Այս բարդու շվաքում,
Իմ հոգին գերեցին
Աչքերդ երկնագույն։
սերկարոտ +1
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան Պոեմ · 1911

Աբու-Լալա Մահարի

Աբու-Լալա Մահարին,
Հռչակավոր բանաստեղծը Բաղդադի,
Տասնյակ տարիներ ապրեց
Խալիֆաների հոյակապ քաղաքում,
միայնությունտխուր +4