«Ծաղկավառ ուղին գնում է կրկին…»
1929
Ծաղկավառ ուղին գնում է կրկին,
Ուր լույս — թևերով ճախրում էի ես՝
Երազելով քեզ, հավերժական կին;
Ծաղկավառ ուղին գնում է կրկին…
Եվ նրա ափին կանգնել եմ մոլոր
Եվ բեկված կյանքով, տխուր — տխրագին։
Ծաղկավառ ուղին գնում է կրկին,
Եվ լույս — թևերով ճախրում են նրանք՝
Երազելով քեզ, հավերժական կին…
1929, Երևան
