«Տաքն ի՞նչ իմանա»
«Ութնյակներ» ժողովածու
Տաքն ի՞նչ իմանա,
Թե պաղը ինչ է։
Վե՛րքը կիմանա,
Թե աղը ինչ է։
Նա՛, ով շատերին
Կսկիծ է տվել,
Ինչպե՞ս իմանա,
Թե դաղը ինչ է։
Տաքն ի՞նչ իմանա, Թե պաղը ինչ է: Վե՛րքը կիմանա, Թե աղը ինչ է:
Ստեղծագործության մասին
Պարույր Սևակի «Տաքն ի՞նչ իմանա» ութնյակ բանաստեղծությունը («Ութնյակներ» ժողովածուից) փիլիսոփայության մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող։
Ժանր Ութնյակ
Գրության թվական —
Ժողովածու Ութնյակներ
Տողերի թիվ 8
Ձեզ կարող է դուր գալ
Ավետիք Իսահակյան 1935 «Ա՜խ, երանի չըծնվեի…»
Ա՜խ, երանի չըծնվեի,
Չըլսեի
Հովիվների երգերը ջինջ
Եվ մայրական խոսքերը սուրբ։
Չըլսեի
Հովիվների երգերը ջինջ
Եվ մայրական խոսքերը սուրբ։
կյանքմահ +2
Ավետիք Իսահակյան 1940 «Ամառվա կապույտ, անդորր գիշերին…»
Ամառվա կապույտ, անդորր գիշերին,
Ժայռի կատարին նստել եմ մենակ՝
Հայացքըս հառած նիրհ մտած ծովին։
Լո՜ւռ է ամեն ինչ և ամենուրեք.
Ժայռի կատարին նստել եմ մենակ՝
Հայացքըս հառած նիրհ մտած ծովին։
Լո՜ւռ է ամեն ինչ և ամենուրեք.
բնությունգիշեր +2
Ավետիք Իսահակյան · 1947 «Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր…»
Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր,
Աստղ էլ որ լինիս՝ պիտ, հանգչիս մի օր։
Ոչինչ է մարդը՝ փոշի փոշու մեջ,
Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ։
Աստղ էլ որ լինիս՝ պիտ, հանգչիս մի օր։
Ոչինչ է մարդը՝ փոշի փոշու մեջ,
Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ։
փիլիսոփայությունվիշտ +2
Ավետիք Իսահակյան 1895 «Անհուն երկնում աստղերն անշեջ…»
Անհուն երկնում աստղերն անշեջ,
Գիտե՛մ, շա՜տ են ինձ սիրում.
Վարդ-արշալույսն ամպերի մեջ
Ամենից շուտ ինձ է գըրկում.
Գիտե՛մ, շա՜տ են ինձ սիրում.
Վարդ-արշալույսն ամպերի մեջ
Ամենից շուտ ինձ է գըրկում.
սերխոհ +2